Stan zapalny jest zjawiskiem naturalnym zaliczany do mechanizmów odporności wrodzonej i ma na celu naprawę tkanek ciała.

Charakterystyczne objawy w miejscu stanu zapalnego to; ból, obrzęk, ciepło, zaczerwienienie.

Najczęściej zapalenie ustępuje dość szybko  – często po kilku godzinach, ale zdarza się, że dopiero po kilku dniach. Problem pojawia się wówczas, kiedy stan zapalny nie ustępuje i pojawia się jego postać przewlekła.

W przypadku ostrego stanu zapalnego należy działać szybko –  przez okres nieprzekraczający 10 dni.

W tym czasie z reguły stosujemy leki przeciwzapalne, ale nie zapominajmy o wielkiej mocy roślin leczniczych.

 Zioła które wykorzystujemy przy ostrych stanach to :

– liść czarnej porzeczki,

– koszyczek rumianu rzymskiego,

– olej z czarnuszki siewnej,

– napar z arniki górskiej do okładów lub stosujemy gotową nalewkę, kora wierzby białej, kwiat wiązówki białej.

Czarną porzeczkę stosujemy we wszelkich stanach zapalnych: dróg oddechowych ( katar sienny, astma ), stawów, dróg moczowych.

10 g suszonych liści zalać 400 ml wrzącej wody, zaparzać 15 do 20 minut. Odcedzamy i pijemy 2 do 3 szklanek dziennie.

Liść porzeczki możemy mieszać z innymi ziołami o podobnym działaniu lub dla wzmocnienia mieszanki oczyszczającej.

Rumian Rzymski obecnie stosowany jest w stanach zapalnych przewodu pokarmowego oraz w zapaleniach spojówek.

1 łyżkę  koszyczków zalać szklanką wrzątku, zaparzać 10 min, przecedzić i pić nawet do 3-4 x dziennie, zawsze ciepły napar.

Olej z czarnuszki siewnej jest wskazany w stanach zapalnych dróg oddechowych  ( katar, alergia, astma ), skóry. Podajemy około 2 do 3 po pół łyżeczki  dziennie w czasie jedzenia, dla osób dorosłych, które dobrze tolerują olej można zwiększyć dawkę do 3x po jednej łyżeczce, dopuszcza się wymieszanie oleju z miodem.

Arnikę górską stosujemy tylko zewnętrznie, w formie okładów na wszelkiego rodzaju stany zapalne stawów.

Wierzba biała, kora polecana jest w stanach zapalnych układu ruchu ( zapalenie stawów, dna moczanowa ), mięśni i nerwobólach, 20 g kory zalać litrem wody i gotować na małym ogniu około 20 minut. Możemy pić 2 do 3 x dziennie po 1 szklance zawsze ciepłego odwaru.

Wiązówka błotna wraz z kora wierzby należą prawdopodobnie do najstarszych preparatów wykorzystywanych przy stanach zapalnych.

Daje dobre efekty przy podawaniu jako napar przy łagodzeniu zapalenia ścięgien i mięśni, stawów, zębów.

1 łyżkę wiązówki zalać 1 szklanką gorącej wody, zaparzać 10 min, możemy pic nawet 3x dziennie ciepłego płynu. Nie należy zagotować zioła, ponieważ zmienia swoje właściwości.

Nie zapominajmy, że kora wierzby i wiązówka ma przeciwwskazania: alergia na pochodne kwasu salicylowego, oraz zażywanie leków rozrzedzających krew.

A co możemy stosować w przypadku przewlekłego stanu zapalnego ?

Kurkumę ( ostryż długi ). Żeby móc wykorzystać ja w terapii przeciwzapalnej, musimy stosować preparaty, które zawierają ca najmniej 95 % kurkuminy ( barwniki fenolowe ). Najcenniejsze jednak jest podawanie kurkuminy w połączeniu z pieprzem. Przeciwwskazaniem do stosowania tego połączenia jest istniejący stan zapalny przewodu pokarmowego. Stosowanie kurkumy w czystej postaci lub w większych dawkach jako przyprawa jest zabronione u kobiet w ciąży, u osób stosujące leki przeciwzakrzepowe, a także osoby które są 3 dni przed operacja lub 3 dni po niej.

Pokrzywa zwyczajna to królowa wśród roślin leczniczych. Bogactwo jej związków powoduje, że jest wykorzystywana do terapii uzupełniających w wielu schorzeniach np. reumatoidalne zapalenie stawów .

1 łyżkę suszonych liści zalać 1 szklanka wrzątku, parzyć 10 min pod przykryciem, możemy pić ciepły napar 3x dziennie .

Do roślin leczniczych, które często są używane w mieszankach o działaniu przeciwzapalnym należą: korzeń łopianu, kłącze perzu, ziele skrzypu.

Koci pazur ( Uncaria tomentosa ). Tradycyjnie stosowany jest przy chorobach reumatycznych i stanach zapalnych jelit. Wykorzystujemy suszona i sproszkowaną korę od 60 do 100 mg dziennie. Przeciwwskazana jest przy stosowaniu leków immunosupresyjnych, u osób po przeszczepach, u kobiet w ciąży i karmiących piersią, a także u dzieci poniżej 3 roku życia.